F R A N S   E N   D I A N A   G A A N   T R O U W E N !


D A G B O E K



15 mei
Voorbereidingen getroffen voor de verjaardagsvisite die we voor de volgende dag hadden uitgenodigd. Daarnaast had Remco enkele weken geleden met ons een afspraak gemaakt om vanavond uit eten te gaan. Op zich wat vreemd, want zo vaak is dat nog niet gebeurt. Ook vreemd was dat André als reactie op de uitnodiging meldde dat ie voor zaterdag oppas voor z’n kleine had geregeld. En nog hadden we iets in de gaten. Totdat Diana wat heren uit het eerste team afpoeierde door te zeggen dat ze een wat onverwachte afspraak met haar broer had gemaakt....
Tijd om (wat onzeker) terug te plagen.
Kort voordat Remco en Wendy hier zouden zijn, hebben we ze opgebeld; "Zullen we maar gezellig met z’n viertjes in de tuin gaan barbecuen? Dan haal ik nog snel even wat vlees." Na enig overleg op de achtergrond kwam het antwoord; "Nee, we hebben al besproken." Ja ja :-)
Gewandeld naar een dichtbijzijnd restaurant en daar zaten alle medeplichtigen. Om ons vooraf aan onze komende band te laten wennen werden we hier met een van onze armen aan elkaar gebonden. Elkaar af en toe een handje helpend hebben we het verrukkelijke diner gegeten, het was erg gezellig.
Omdat het na deze avond voor veel mensen te lastig is om de dag erna weer te komen, nodigde wij iedereen uit om bij ons nog een afzakkertje te nemen. Wij wandelden weer naar huis met Remco en Wendy, de rest reed vooruit want die waren met de auto. Thuis aangekomen bleek iedereen verdwaald en keken Diana en ik verbaasd naar ons in een Megahotel veranderde huis.
MEGAHOTEL! Nu verwacht je op zo'n avond dat er wat uitgehaald wordt, maar binnen was er niets overhoop gehaald. De clou kwam, toen even later de bel ging en er 9 klanten voor het Megahotel voor de deur stonden.
Nadat alle gasten waren ingecheckt en voorzien waren van een drankje, hebben we voor al onze 11 gasten een plaatsje gevonden. Hiervoor was wel een nachtelijke stofzuigbeurt nodig in onze opslagkamer. Gelukkig praten de buren nog steeds met ons.
De volgende ochtend was het een drukte van belang met al die opstaande gasten. Gelukkig hadden enkele vroege vogels een (van thuis meegenomen) ontbijtbuffet klaargezet, zodat niemand wat te kort kwam. Ook het weer werkte mee... maar we zijn ondertussen al dik in 16 mei...

1 mei
’s Ochtends heb ik m’n proefkapsel laten maken. Samen met Ma zat ik om 9 uur al bij de kapper, en het was pas kwart over 12 toen we weggingen. Er is de hele ochtend aan me gefrut, en ook de kapper weet nu dat het erg lang duurt voor m’n haar droog is. Goed om vast te weten voor 22 juni!
’s Middags konden we de kunst van het trouwen afkijken bij Roelof en zijn Zen. Ze vormden samen een stralend bruidspaar toen ze door Roelof’s vader in het kasteel van Neerijnen in de echt verbonden werden. Ook de mix van twee culturen (Nederlands en Thais) maakte deze bruiloft extra speciaal. De receptie was erg gezellig en toen we op het punt stonden om naar huis te gaan, werden we onverwacht nog voor het diner uitgenodigd, ook dat was erg geslaagd. Roelof en Zen, nogmaals van harte gefeliciteerd met jullie huwelijk, en we hopen dat jullie samen nog heel lang heel gelukkig zullen zijn!

30 april
De kaarten zijn op de bus!!!!!!
Wat wel tegenviel was dat ze vandaag niet meer opgehaald worden. We hadden gedacht dat op donderdagavond de brievenbussen, in verband met Koninginnedag, niet geleegd zou worden, maar wel op vrijdagavond, maar dat was dus net andersom. Helaas, onze kaarten zullen niet morgenochtend (zaterdag) al aankomen, maar pas op maandag. 2 Dagen langer wachten dus...

29 april
De kaartjes zijn klaar! Frans heeft ze opgehaald en we zijn de hele avond bezig geweest met het schrijven van de laatste enveloppen, het in elkaar vouwen van de kaarten, kaarten in enveloppen doen en natuurlijk de postzegels plakken: morgen gaan ze op de bus!
Ohja, ik heb een nieuwe baan. :-) Ik ga bij Desso in Waalwijk werken.

24 april
We komen steeds verder. ’s Ochtends hebben we op TV gekeken of we nog wat konden leren van het huwelijk van Johan Friso en Mabel, maar dat viel wat tegen. Wij willen liever een wat intiemere bruiloft.
Daarna zijn we naar Roosendaal gegaan om voor het boeket te kijken. Samen met Ma Wijnen zijn we naar een bloemenatelier geweest waar ik heb verteld wat ik allemaal wel en niet mooi vind. Vervolgens (toen waren we al wel anderhalf uur verder...) ben ik weggestuurd, waarna Frans met de dames nog bijna een uur bezig is geweest om een beslissing te nemen. Ik hoorde daarna dat hij een goede smaak heeft, dus ik ben erg benieuwd!
Frans is daarna nog naar z’n pakken-winkel gegaan en heeft daar even gepast. De meeste onderdelen schijnen nu bij z’n moeder in de kast te hangen, het laatste stukje moet nog vermaakt worden.

22 april
De proefdruk is vrijwel goed, alleen een komma moet nog in een punt veranderd worden. Ik heb dus naar de drukkerij gebeld om dit door te geven, dan kunnen ze nu beginnen met drukken! In de loop van volgende week zouden we ze moeten krijgen!!

21 april
Een paar afspraken gemaakt vandaag: 1 mei om 9 uur mag ik naar de kapper voor m’n proefkapsel. Dat is wel handig, want dan zorg ik meteen dat m’n haar goed zit voor de bruiloft van Roelof ’s middags. Uiteraard laat ik dan niet het kapsel zitten dat ik ook op 22 juni draag.
Op 29 mei mag ik voor de eerste keer m’n tuinbroek gaan passen. Ik heb de winkel gebeld, en ze vertelden me dat m’n broek “aan het arriveren” is, dus dat gaat de goede kant op.
En tenslotte ben ik bij de drukkerij geweest om de 2e proefdruk op te halen. Ik heb ook meteen de enveloppen meegekregen, dus die kunnen we vast gaan schrijven.

17 april
Ook leuk: wezen rondkijken voor de cadeaulijst. We wisten natuurlijk wel ongeveer wat we daar op willen zetten, maar dat hebben we nu wat nauwkeuriger bepaald en natuurlijk netjes opgeschreven. Een heerlijke dag om te winkelen overigens, want de zon scheen lekker en vooral de heerlijke lunch op een terrasje is ons goed bevallen.

15 april
Frans heeft de aanpassingen voor de proefdruk weer ingeleverd, volgende week woensdag (opnieuw) kunnen we ’m ophalen. We kunnen dan meteen de enveloppen meenemen, zodat we kunnen gaan schrijven. Het wordt allemaal steeds echter. :-)

14 april
We hebben de proefdruk opgehaald. Op een paar kleine dingen na in orde, dus dat gaat de goede kant op!

9 april
Een hele leuke avond gehad! Wat we gedaan hebben en waar we geweest zijn vertellen we lekker nog niet (er moeten natuurlijk wat verassingen blijven ;-)), maar we zijn er erg blij mee. Het resultaat zullen jullie op 22 juni wel zien!

6 april
Hadden we afgelopen donderdag de kaartjes al besteld, vandaag hebben we de tekst ingeleverd waarmee de eerste proefdruk gemaakt kan worden. Het was even puzzelen wat en vooral hoe we alles er precies op willen hebben, maar we zijn er uitgekomen. Het kladje waar dit opstond hebben we meegenomen naar de drukkerij, met de verwachting dat dat daar allemaal uitgetypt en opgemaakt zou worden, maar ze hebben ons briefje gehouden en gaan er wat moois van maken. Volgende week woensdag zien we het resultaat.

1 april
Ik heb vandaag de trouwkaarten besteld. Frans had eerder deze week al doorgegeven welk kaartje het moet worden en omdat de gastenlijst nu redelijk definitief is weten we ook hoeveel kaarten we moeten bestellen. Woensdag komen ze binnen, dinsdag gaan we er vast langs om de tekst door te geven.

29 maart
Marokko! PAS OP!
We hebben de huwelijksreis geboekt! We gaan 23 dagen door Marokko reizen, op 3 juli vertrekken we. We waren er al een tijdje mee bezig, hadden ook al een week een optie, en hebben nu eindelijk eens geboekt. En we hebben er vreselijk veel zin in: we trekken met een groepje door Marokko, bezoeken een aantal steden (waaronder Fes en Marrakech), trekken met kamelen de woestijn in om daar een nacht in een bedoeinentent te overnachten, maken wandeltochten in een paar kloven en zitten tenslotte nog een dag aan het strand.


Verder hebben de ’s avonds de gastenlijst nog eens doorgewerkt en weer wat definitiever gemaakt en zijn we begonnen aan de tekst voor op de trouwkaartjes.

18 maart
Onze ondertrouwdag! ’s Morgens heb ik eerst m’n afspraak bij de kapper vastgezet en ben ik even bij de bakker in Ochten langsgelopen voor wat informatie. Daarna zijn we samen naar onze trouwloactie gegaan waar we de dagindeling doorgesproken hebben en alles hebben vastgezet. Helaas regende het, net als de vorige keer dat we er waren, maar drie keer is scheepsrecht, dus we hebben goede hoop voor 22 juni.
Om kwart voor 4 waren we in Tilburg, bij de stadwinkel, met al onze papieren. We werden al snel vrolijk begroet door de ambtenaar, die ons meenam naar een klein kamertje. Daar moesten we een aantal formulieren invullen (ik moest onder andere kiezen welke naam ik wil dragen na het huwelijk...) In tegenstelling tot wat we verwacht hadden was het echter ook een gezellig gesprek, en na een uur namen we afscheid van de ambtenaar en was Frans officieel mijn onderman. Natuurlijk moesten we nog wel even langs de kassa...
Om te vieren dat we nu geondertrouwd zijn, zijn we ’s avonds uit eten geweest bij de Kievitshoeve, een lekker restaurant vlak om de hoek.

6 maart
Vandaag heeft Frans zijn kleding uitgezocht, maar eerst heeft hij bij mijn winkel in Waalwijk m’n kistjes opgehaald. Ik had van te voren gebeld om ze goed in te pakken, omdat hij ze natuurlijk nog niet mag zien, dus Frans heeft ze uiteindelijk de hele dag achterin de auto gehad.
Vervolgens is hij samen met Ma Wijnen en Paul z’n kleding uit gaan zoeken. Wat ze precies gedaan hebben weet ik niet, maar toen hij ’s avonds thuiskwam straalde hij helemaal, en zelfs toen ik ’m aan de telefoon had merkte ik dat al. Ik ben nu dus wel heel nieuwsgierig!

Nadat Paul en ik verwelkomd waren met een lekker bakje koffie, zijn we op jacht gegaan naar een mooi pak. In de eerste winkel al bleek dat de makkelijk uit te schieten trui, door Diana aangeraden, geen geschikte kleding is om een pak bij uit te zoeken. De verkoper moest meteen op zoek naar een pas-blouse. Ondanks deze goede service bleek hij geen geschikt trouwpak in zijn winkel. Dus op naar de volgende, alwaar we ondanks het feit dat we geen afspraak hadden (?) toch geholpen werden. Later bleek dat zo’n afspraak ons nog een bakje koffie had opgeleverd, die liepen we nu mis :-) In deze winkel vonden we een heel mooi echt trouwpak, dat ook meteen het duurste in de toch al dure winkel was. Dus na wat gedraal toch maar eens een winkel verder gaan kijken. Maar vanzelfsprekend niet nadat we dat kopje koffie ingehaald hadden. Bij de volgende winkel had ik de hoop al bijna opgegeven, toen Paul met nog een pak aan kwam zetten dat me erg goed stond maar voor geen meter paste bij de pas-blouse die ik aan had. Dus op zoek naar een andere blouse. Dat valt nog niet mee, ook al stond er een wand vol van... toen we er kwa kleur en model uit waren (en ook mijn moeder en de verkoper in een hoekje geheimzinnig hadden staan doen) was het geheel echter toch nog een tikkie aan de saaie kant. Dus vroegen we de verkoper of het geheel wat op te vrolijken was met wat [dingesen] een felgekleurde boerenbonte zakdoek bijvoorbeeld. Die zouden uit de mode zijn, dus kwam ie met wat stropdassen aanzetten. Dat vonden we niets dus na nog wat extra aandringen vond hij op zolder de perfecte [dinges]. Je zult wel zien.

1 maart
De volgende dag ben ik opnieuw naar de Betuwe gereden, dit keer om met m’n moeder naar een bruidsshow in Ochten te gaan. Ik heb daar wat informatie bij de bakker en een bloemist verzameld en natuurlijk hebben we de modeshow bewonderd. Ook hier weer veel witte jurken, maar ook wat kleding voor moeders. We hebben ons prima vermaakt, hoewel het duidelijk minder professioneel was dan de Love&Marriagebeurs. Maar daarom niet minder leuk! Ik geloof overigens wel dat enkele mensen die bij ons in de buurt zaten wat last van ons hadden, omdat we te

29 februari
Frans heeft z’n getuige nu, maar ik moest ook nog een getuige hebben. Daarom zijn we, na met veel moeite een afspraak gemaakt te hebben, op 29 februari naar Tiel gereden om Remco ook een pen aan te bieden. Grote verbazing: zelfs Remco ziet het wel zitten!

21 februari
’s Ochtends zijn we bij Anouk geweest om haar verjaardag te vieren en als we teruggaan naar de Laan van Luxemburg nemen we Hilde mee. Daphne met carnaval Als we haar ’s avonds, na de optocht, weer thuis afleveren vragen we Trudy of ze onze ceremoniemeester wil zijn. Gelukkig reageert ze erg enthousiast, we hopen dan ook dat ze het notitieboek dat we als hulpmiddel gegeven hebben goed zal gebruiken.

Terug bij Ma Wijnen hebben we tijdens het eten iemand anders ook nog gevraagd om ons te helpen met het trouwen, omdat we niet alles alleen kunnen doen. Ook hier werd met grote trots gereageerd.

20 februari
Vandaag begint het carnaval en daarom gaan we naar Roosendaal. ’s Ochtends zijn onze ringen in Breda aangekomen, dus stoppen we daar even om ze op te halen. We eten bij Ma Wijnen en in de loop van de avond komen Paul en Karlien aan. Op het moment dat de kinderen een beetje tot rust zijn gekomen geven we Paul een cadeautje: Een pen, met onze namen en trouwdatum erin gegraveerd. Hij heeft de hint gelukkig snel door en vertelt ons dat hij graag getuige wil zijn. En dat terwijl het verzoek alleen maar van Frans kwam...
Frans wil ’s avonds eigenlijk nog gaan stappen en Paul voelt de verantwoordelijkheid als getuige van Frans, dus met heel veel tegenzin besluit hij maar om mee te gaan, zodat hij in de gaten kan houden wat Frans doet en er vooral ook voor kan zorgen dat hij geen stomme dingen doet.

17 februari
We hebben de datum voor de ondertrouw vastgesteld: donderdag 18 maart om kwart voor 4 in de "Stadswinkel Noord" in Tilburg. Hoe romantisch... We stellen ons er niet te veel van voor, maar zorgen ervoor dat we er zelf een leuke dag van maken. ’s Ochtends kan ik dan nog even bij de kapper langsgaan en gaan we naar de trouwlocatie om wat afspraken te maken. ’s Avonds willen we uit eten gaan.

14 februari
Voor 1 keer in ons leven doen we toch iets romantisch met Valentijnsdag: vandaag is de zoektocht naar mooie ringen. Op de Love&Marriage beurs hebben we al veel ringen gezien en weten we ook dat we de standaard-ringen eigenlijk niet zo mooi vinden. Gelukkig heb ik op internet twee goudsmeden gevonden die ringen maken die we wel mooi vinden. Een van beide goudsmeden blijkt de broer te zijn van de goudsmid waar ik al meer sierraden van heb, dus we besluiten naar Roermond te rijden om de winkels van beide broers te bekijken. Daarna kunnen we eventueel nog naar Belgie rijden voor de derde goudsmid.
We beginnen bij de broer van "mijn" goudsmid. Deze heeft inderdaad enkele hele mooie ringen en met het beeld van de mooiste ringen nog in ons hoofd lopen we naar Paul van de Hout, waar ik al vaker geweest ben. En ook hier, zoals ik al verwachtte, ook hele mooie ringen. Hier hebben we ook het mooiste paar ringen uitgezocht en vervolgens zijn we maar eens gaan lunchen. De beslissing om niet naar Belgie te rijden was al snel genomen, hier hadden we tenslotte al zulke mooi ringen gezien. Toen moesten we nog bedenken welke ringen we zouden nemen, maar de keuze voor de ringen van Paul van de Hout was ook al snel gemaakt. Na het eten zijn we dus teruggegaan naar de winkel om de ringen te bestellen, de maat te laten nemen (alleen voor mijn ring, die van Frans pastte al) en op te geven welke tekst erin moet. Als ze aangepast zijn worden ze opgestuurd naar de winkel in Breda, zodat we niet opnieuw naar Roermond hoeven te rijden.
Na nog wat gewinkeld te hebben in Roermond, (we hebben nog enkele andere bruilofts-aankopen gedaan) zijn we teruggereden naar Tilburg.

13 februari
We zijn alweer bijna een week terug van wintersport, met lekker bruine gezicht: we hebben 7 dagen alleen maar zon gehad! Vandaag komt de geboorteakte van Frans ook binnen, nu kunnen we de ondertrouw vast gaan zetten. ’s Avonds gaan we naar de Metropolis in Antwerpen om (eindelijk) Lord of the Rings te bekijken, we vonden het te afgezaagd om dit op de volgende dag (Valentijnsdag) te doen.

28 januari
Op deze bijzondere datum is m’n geboorteakte aangekomen! Daar hoef ik me geen zorgen meer om te maken. ’s Avonds eten we bij Ma Wijnen (hoeven we weer niet te koken) en rijden we door de sneeuw terug naar Tilburg. Zo komen we vast in de stemming voor de wintersport, want op de ochtend van 30 januari vertrekken we naar Morzine.

24 januari
Vandaag zijn we echt het aanstaande bruidspaar uit gaan hangen: We zijn naar Amsterdam geweest voor de Love&Marriage beurs. Een hele leuke dag, hoewel we er niet zo heel veel aan gehad hebben: we zijn al zo lang bezig (3 weken) dat we de meeste dingen al geregeld hebben. :-) We hebben de modeshow bekeken, en hebben daar behalve de tuinbroeken ook nog heel veel witte jurken gezien, die dingen blijken toch nog wel populair te zijn om in te trouwen. Verder waren er auto’s, ringen, kaartjes, bedankjes, huwelijksreizen, artiesten, locaties, fotografen en een stand van Moeders voor Moeders. Vooral de stands met kaarten en ringen vonden we interessant, we hebben heel veel ringen gezien en 1 paar dat we wel mooi vonden. Het uitzoeken van de ringen zal nog moeilijk worden...
’s Avonds hebben we lekker gegeten bij Paul en Karlien.

17 januari
Vandaag zijn we op pad geweest voor een fotograaf. Omdat we op vrij korte termijn al trouwen hebben we hier niet zoveel tijd voor. ’s Morgens zijn we bij Ferry Augustinus in Rhenen geweest, waar we heel gezellig met de fotografe Jolanda hebben zitten praten en een hoop foto’s bekeken hebben. ’s Middags zijn we bij Hans Duijghuisen in Beneden Leeuwen en Rapahel Drent in Tiel geweest. Hoewel we ook hier mooie foto’s gezien hebben hebben we toch besloten voor Ferry Augustinus te kiezen, hier klikte het het beste. Jolanda zal dus onze foto’s maken.

12 januari
Weer een belangrijke stap: We hebben de datum vastgesteld!!! We trouwen op dinsdag 22 juni van dit jaar om half 2 ’s middags.

11 januari
De eerste officiele handelingen zijn verricht, we hebben de geboorteaktes aangevraagd. Zonder deze gaat het niet lukken om te trouwen.

10 januari
Opnieuw een hele speciale dag: op zoek naar m’n tuinbroek. ’s Morgens vroeg stond m’n moeder al op de stoep en zijn we samen naar Jenny’s Bruidsmode in Rijen gereden. Daar heb ik ongeveer 10 hele mooie tuinbroeken aangekregen. Sommige leken me op het hangertje heel mooi, maar op het moment dat ik ze aantrok was het mooie effect voorbij. Gelukkig maar dat er maar weinig overblijven die wel mooi zijn, anders zou het moeilijk kiezen worden... Van de tuinbroeken die ik aangehad heb was er 1 waarvan ik het model heel mooi van, maar waar ik niet heel enthousiast was over de bewerking, en bij de andere overgebleven broek was het juist andersom. Dus we zijn na een paar uur weggegaan zonder dat we wat gekocht hadden, maar met wel twee mooie broeken in gedachten.
’s Middags hadden we nog een afspraak in Waalwijk, bij Lovely Lady. We hadden net genoeg tijd om thuis even te eten, daarna moesten we alweer vertrekken. Helaas voor Frans besloot ik toen dat het me erg leuk leek om zijn moeder er ook bij te hebben, zeker omdat ik dacht die dag nog wel een beslissing te kunnen nemen. Dus Frans is naar Roosendaal gereden om z’n moeder op te halen en in Waalwijk af te zetten terwijl Ma en ik ook alvast naar Waalwijk vertrokken.
In Waalwijk werden oorspronkelijk 3 broeken voor me klaargehangen, dus begonnen om de eerste tuinbroek aan te trekken. Toen ik ’m aanhad wist ik meteen dat dit ’m niet was, want ik kon me nauwelijks nog bewegen, dit was duidelijk niet wat ik zocht. Maargoed, ik moest ’m natuurlijk wel even showen en terwijl ik de paskamer uitkwam hoorde ik dat Ma Wijnen net binnen kwam lopen. Ik had dus een mooie entree, en ze was erg enthousiast over deze tuinbroek. Maargoed, die ging dus aan voor de volgenden. De tuinbroeken die ik daarna aanhad waren het ook absoluut niet, en ook broeken die ze daarna nog kwamen laten zien ook niet, ik hoefde ze daarvoor geeneens aan te trekken. Ik had de moed om daar te slagen al laten zakken, tot ze met de tuinbroek binnenkwamen die het wel was. De mooie punten van de 2 tuinbroeken van ’s morgens waren hierin verenigd: dit was ’m helemaal. De beslissing was toen vrij snel genomen, zeker toen bleek dat ze er mooie hoeden bijhadden, en precies de kistjes waarvan ik van te voren al bedacht had dat ik ze wilde dragen.
Ma Wijnen heeft toen snel een fotocameraatje gekocht om foto’s te maken, het resultaat kun je hier zien. (Frans, niet kijken!!)
Vervolgens naar huis, nooit gedacht dat het zo vermoeiend zou zijn om een tuinbroek uit te zoeken...

9 januari
Een hele leuke dag, samen op zoek naar de plek waar wij "ja" tegen elkaar gaan zeggen. We hebben heel veel mooie plekjes gezien en ’s avonds hebben we al een beslissing genomen. We houden nog even voor onszelf waar we gaan trouwen, maar de volgende locaties worden het in ieder geval niet:
Het Marechausseemuseum in Buren
Het Ambtmanshuis in Tiel
Stoomgemaal De Tuut in Appeltern
De trouwkapel in Druten
Kasteel Weijenburg in Echteld

8 januari
De ring Dorothe is langsgekomen om mee te kijken in de trouwboeken, zo krijg ik al best een redelijk beeld van wat voor tuinbroek ik wil. Na het eten hebben we haar weer op de trein gezet, en zijn we samen naar IJzendoorn gereden om de volgende dag op zoek te gaan naar een leuke trouwlocatie. Dat het in de buurt van IJzendoorn moest zijn wisten we al wel.

2 januari
De pret van de voorbereidingen mag beginnen: De eerste trouw-magazines worden gekocht (dus meteen diep in de buidel tasten...), op internet worden plaatjes van locaties bekeken en de tijdschriften worden gebruikt om een idee te krijgen van wat er te koop is aan tuinbroeken. Bij enkele trouwloacties hebben we vast wat informatie opgevraagd.

1 januari 2004
De familie van Frans wordt ook ingelicht op de trouwplannen.

31 december 2003
23:56 Frans gaat, in het bijzijn van m’n ouders, op de knieen om mij ten huwelijk te vragen. Het antwoord laat zich raden... (anders had deze website niet bestaan...)



Terug